سازنده هاي مختلف، انواع متنوعي از پيچها را استفاده مي كنند. در يك تقسیم بندي كلي مي توان پيچها را به دو نوع پايه (primary) وكمكي (secondary) تقسيم نمود:

پیچ های پایه

اين پيچها به منظور انتقال تمامي بار وارده به پانلها به فريمهاي زيرين طراحي شد ه اند و مقاومت آنها اهميت ويژه دارد . اگر پيچها نمايان (exposed) باشند، بايد آب بند نيز باشند. معمولا پيچها در فرورفتگي هاي پانل اجرا مي شوند. اگر سازنده ساندويچ پانل،پيچها را روي برجستگيهاي پروفيل پانل پیش بيني كرده باشد، معمولا از واشرهاي به شكل پروفيل تاج (saddle washers) استفاده می شود.
پيچهاي خودرو (با نوك مته اي و بدنه رزوه كننده) بيشترين كاربرد را دارند زيرا در يك گام نصب آنها تكميل مي شود. گاهي سوراخها ابتدا با مته ايجاد شده و سپس از پيچهاي خودرزوه (self tapping) بدون نوك مته اي استفاده می شود. بيشتر پيچها امروزه از جنس بسيار مرغوب كربن استيل (platedcarbon steel) يا فولاد ضد زنگ (stainless steel) هستند. معمولا واشر آب بند با قطر 16 يا 19 ميليمتر از قبل در آنها قرار داده شده و پيچها داراي سر هاي پلاستيكي با رنگ هماهنگ با پانلها هستند يا اين كه كلاهكهاي پلاستيكي رنگي پس از اجرا، روي پيچها قرار مي گيرد.

 
پيچهاي كمكي


پيچهاي كمكي براي اتصال همپوشاني جانبي پانلها، باران گيرها (flashings) و غيره به كار مي روند و در شرايط معمولي كاركرد سازه اي ندارند. با اين حال، اگر مقاومت جانبي پوشش در محاسبات منظور شده باشد يا سازه از نوع پوسته اي طراحي شده باشد، مقاومت پيچهاي كمكي نيز كنترل كننده خواهد بود.

به عنوان جمع بندي مي توان بيان نمود كه هنگام انتخاب پيچها بايد كاركرد سازه اي آنها، شرايط محيطي، مقاومت به خوردگي(از جمله خوردگي به سبب اختلاف جنس فلز پيچ و فلز پانل)، آب بندي و هوابندي (weathertightness) و سهولت اجرا در نظر گرفته شود.